Borstnummer magneten

Minuten voor de wedstrijd.  Je hebt net je borstnummer afgehaald, verpakt in een envelop die je nerveus openscheurt.  Je kiepert ‘m leeg, reclame, bonnetjes en extraatjes negerend om te grijpen naar wat op dat moment het belangrijkste is: het borstnummer!  Met een beetje geluk zitten er veiligheidsspelden bij, in het ergste geval ga je terug naar het afhaalpunt om in het potje spelden te graaien.

Vervolgens kan het zenuwachtig gefrunnik van start gaan! Terwijl een commentaarstem de lopers warm maakt en waarschuwt voor een nakende start, probeer je aan hoge snelheid een aantal motorische vaardigheden te combineren: een veiligheidsspeld door de bovenhoek van je borstnummer en door je dure t-shirt boren, terwijl de stof ondertussen enigszins opgespannen moet blijven.  This was the easy part.  Dan het volgende gaatje, de onderhoek.  Ver genoeg gemikt, zodat de je nummer geen buikje krijgt, en liefst redelijk verticaal.  Dan de derde speld.  De complexiteit is alweer opgedreven, want het slagen van de positionering van de derde speld is nu in hoge mate afhankelijk van de twee andere spelden.  Tenslotte de vierde speld.  Als het resultaat geen buikjes heeft in twee richtingen, redelijk waterpas is en min-of-meer gecentreerd, dan ben je enorm handig, of, in mijn geval, heb je veel geluk gehad.

Ik moet in de meeste gevallen een of meerdere spelden losmaken, het hele proces herhalen en mijn t-shirt verder perforeren, terwijl de tijd verder tikt en in het ergste geval de starthymne al door de boxen schalt.  Niet zelden geef ik het op en roep mijn vriendin ter hulp om van buitenaf orde op zaken te stellen.  Die krijgt dan ook niet veel tijd meer en moet het metéén goed doen, want de spanning heeft zich ondertussen ferm kunnen opbouwen.  Het gebeurt al eens dat ik het roer (of liever: de spelden) met een zucht weer in handen neem.  In het heetst van de strijd is die dure t-shirt ondertussen verandert in een gruyèrekaas.  Niet dat die onbruikbaar is geworden, maar achteraf toch wat pijnlijk om die kleine beschadigingen te ontdekken.  Helemaal pijnlijk als je dat ziet op (een van) je favoriete kledingstuk(ken), want hebben we niet allemaal bepaalde loopkleren die dat beetje extra hebben om ons te doen geloven in de wedstrijd?

Maar nu is er licht aan de einder! Of toch op zijn minst een zwak schijnsel, want het zenuwachtig gefrunnik blijft.  Het herpositioneren, de bolbuikige borstnummers, it’s still all there, maar ik vond iets dat de devaluatie van mijn shirts kan tegengaan.

wowow

Geen veiligheidsspelden meer! (met bijhorende foto van t-shirt mét veiligheidsspelden)

Een paar weken terug kocht ik een paar nieuwe moddertrappers (trailschoenen) in RSLabs, toen ik aan de kassa een zakje met opschrift Runner’s Magnets zag hangen.  Ik vroeg om wat uitleg en die geelzwarte dingetjes moesten de klassieke veiligheidsspelden vervangen.  Je doet een magneetje aan de binnenkant van je shirt, en eentje aan de buitenkant en die twee samen gaan zich dan netjes gedragen zoals magneetjes zich gedragen: ze trekken elkaar aan en klemmen op die manier je nummer tegen je t-shirt.  Ze kosten net geen 10€.

magnets-2

Als het geld je niet op rug of buik groeit, kan je nog doen alsof

Ondertussen heb ik er twee langeafstandwedstrijden mee gelopen.  Wat ik had verwacht, was dat ze het vastmaken van het nummer zouden vergemakkelijken.  Dat blijft echter een motorisch staaltje van kunnen.  Eens de magneten op hun plaats zitten, blijken die zo sterk te zijn, dat ze moeilijk kunnen verschoven worden, dus je moet ze weer uiteen halen.

Voor wie twijfelt aan de sterkte van deze taaie magneetjes

Voor wie twijfelt aan de sterkte van deze taaie magneetjes

Maar, en dat is het belangrijkste, de magneten laten niet los, ik heb er nog geen verloren, ook al waren de omstandigheden verre van ideaal (lange afstand, bijna continu regen, nummer op glad regenvestje, drankgordel rond de heup die tegen het nummer zat te duwen,…).  Wat wel nog kan, is dat een hoek van het borstnummer tussen de magneten vandaan slipt.  No worries, al lopend krijg je dat weer goed (terwijl vroeger waarschijnlijk je nummer op die plaats was gescheurd).  Ik moet eerlijk zeggen dat de schrik er nog wat inzit dat ik op een dag een van de magneetjes ongemerkt ga verliezen… en dan zit er niets anders op dan een tweede zakje kopen, of een vorm van hybride vasthechting gaan bedenken van magneten en klassieke spelden en hopen dat die spelden niet naar de magneten worden getrokken ;-).

Kortom, een interessant alternatief voor de klassieke veiligheidsspeld, als je de levensduur van je favorietjes wil verlengen.

Als het resultaat geen buikjes heeft in twee richtingen, redelijk waterpas is en min-of-meer gecentreerd, dan ben je enorm handig, of, mijn geval, heb je veel geluk gehad.

Author: Martin Vereecken

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

8 + 2 =

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>