Minder rond en gezond – episode 6

Op een bepaald moment moet er afgerond worden.  Ik heb een verhaal verteld rond voeding, een verhaal waarin ik geloof, omdat het voor mij zijn vruchten heeft afgeworpen.  ‘t Is aan jou om dat als een interessant sprookje te volgen (“De dolle avonturen van Kuifje in Niet-zo-luilekkerland”), of de koe bij de hoorns te vatten en daar iets mee te doen. Iedereen heeft verschillende drijfveren en wensen.  In de finale episode verzamel ik nog een allegaartje van tips en tricks die werken, en die de twijfelaars en probeerders misschien meehelpen naar hun weegschaaldoel.

Tippen en truken

Eet veel

Wadde? Véél eten? Is het niet de bedoeling om zo weinig mogelijk te eten, is dat niet de rapste weg naar kilominderen? Eigenaardig genoeg niet! Vooreerst is dat niet gezond: gegarandeerd ontzeg je je lichaam op die manier levensnoodzakelijke stofjes. Bovendien gaat het lichaam in spaarstand als je er te weinig brandstof in kapt.  Het is alsof het tekort aan energie-inkomsten voor het lichaam het signaal is om rustigaan te doen met de schaarse bronnen.  Ik las meermaals op forums het relaas van een verbaasd meisje (sorry, het zijn vaker vrouwen dan mannen die in extremen belanden aan het dieetfront) dat vertelt hoe ze haar energietoevoer dichtschroefde tot 900 kcal, om dan vast te stellen dat ze geen gram meer vermagerde. In het begin vliegen de kilo’s vlot het vel uit, maar na een paar weken blokkeert de wijzer van de weegschaal.

In de praktijk ziet een doordeweekse werkdag er zo uit voor mij: ik eet om 7u, om 10u, om 12u30, om 15u30 en om 18u.  Natuurlijk niet altijd zo stipt, maar ‘t geeft een idee.  Twee extra tussendoormaaltijden dus, en niet zomaar om een appel te eten: ik verorber een stuk fruit, een yoghurt en een 2-tal boterhammen, belegd met vlees of kaas.  Een voordeel van dit systeem is ook, dat je proactief je voedsel klaar hebt, alvorens je van pure honger naar buikvulling binnen handbereik grijpt.  Dat is nogal vaak de snoepautomaat of een andere brok zoetigheid.  Je grijpt tijdig in door de bewuste keuzes die je ‘s morgens of de avond voordien maakte bij het klaarmaken van je tussendoordoos.

Eerlijkheidshalve moet ik erbij vertellen dat mijn interne klok al helemaal is afgesteld op die tussendoormaaltijden: tegen tienen komt er al een ferm hongertje aankloppen en ook na de middag begint mijn maag zich te roeren: feed me, feed me!

Drink veel

Of liever: drink voldoende! Er zijn allerlei studies en getalletjes rond, maar wat ik probeer (en wat ik realistisch vind) is minimaal een liter water per dag tussendoor te drinken. Dat is niet het enige wat ik drink: na het middagmaal hunker ik naar een blikje Cola Light, ik drink ook ‘s morgens en ‘s avonds voldoende, na een loopje drink ik nog wat extra, en ik drink vrij veel koffie tussendoor (I know, geen aanrader, maar ik vind ‘t gewoon te lekker en te gezellig, en ik ben vermoedelijk helemaal verslaafd).  De koffie geeft me ook een gevuld gevoel (ik drink nogal veel melk in de koffie), waardoor ik minder snel verleid wordt tot zoetigheid (enfin, zo stel ik het me toch voor).

Het is alleszins niet zo dat enkel water geldt als een goede aanvulling van het vocht dat we dagelijks verliezen. Alle dranken (frisdranken, koffie,…) vullen het inwendige vat weer aan.  Voor wie nu hoopvol hunkert naar de bevestigende woorden: neen, je dagelijkse vochtverlies compenseren met enkel bier of sterke drank is niet aan te raden!

Karakter

Helaas, het gaat niet allemaal vanzelf.  Ik zou liegen als ik zei dat ik niet geregeld het eetduiveltje op mijn schouder moest sussen of negeren.  De “offers” die je moet brengen zijn misschien niet fenomenaal, maar het is toch een must om vaak genoeg “nee” te zeggen om je doel te bereiken.  Het pad ligt bezaaid met kleine neetjes en sporadische ja-en tegen de speklaagleggende verleidingen.

Onthoud: het is niet alles of niets!  Houd je voedingsdagboek in het oog en er kan best eens een bakje chips gegeten worden!  Als je je daarvoor vroeger schuldig voelde, voel je je misschien nu beter in de wetenschap dat je geen overmaat inneemt, zolang je binnen je vooropgestelde calorieverbruik blijft.

Eetlust is als een paard.  Met de methode die ik uit de doeken deed, span je de teugels consequent wat aan, en af en toe laat je de teugels wat losser, waardoor het paard even in galop kan gaan.  Op die manier kan je lang en ver paardrijden en is dit systeem op langere termijn vol te houden.  Ben je extreem streng, dan is dit niet alleen ongezond, maar het lijkt alsof je stilstaat met je paard.  De knol kan je wel even onder controle houden, maar het beestje wordt steeds nerveuzer, tot het uiteindelijk  op hol slaat.  Enfin, ik ken niets van paarden, maar zo stel ik het me voor ;-).

Boodschappen doen? Laat de honger thuis!

Een gekend zeer voor wie na het werk (en na urenlang niet gegeten te hebben) besluit de schapraai aan te vullen door een bezoekje aan de supermarkt te brengen: naast de noodzakelijke aankopen loopt het karretje over van zoetigheden en vetten.  Natuurlijk, want het lichaam schreeuwt van de honger! Ons oerbrein denkt dat het nu of nooit is, dat onze stam hierna waarschijnlijk weer dagenlang zal moeten ronddolen vooraleer weer voedsel wordt gevonden.  Probeer dus niet met een lege maag de supermarkt te bezoeken, of die bepaalt de karinhoud voor jou.

Televisiekijken

Een gekend fenomeen: van zodra een flatscreen beeldjes begint te spuwen naar je netvlies, triggert dit de smaakpapillen, waardoor die gaan verlangen dat er voedsel en drank naar de maag wordt geduwd.  Je kan daar proberen aan weerstaan, of je kan kiezen voor gezonde snacks: worteltjes, tomaatjes, bloemkool, eventueel met een licht dipsausje, anyone? Iemand zin in rijst- of maïskoeken, of crackers? Mits wat uitkijken in de supermarkt, vind je wel iets dat het hongersegment in je reptielbrein tot rust kan brengen, zonder dat je op de valreep van de dag nog een caloriebom naar je maag precisiebombardeert.

Partner

“Schat, we eten vandaag groentjes, een stuk magere kip en rijst!” “Doe gerust, ik haal wel een groot pak friet met mayonaise, stoofvleessaus, een viandel, een frikandel spécial, een kaaskroket,…!”.  Onnodig te zeggen dat meneer of mevrouw Dieetpoging dubbel zo hard zal moeten werken om door te zetten.  Vergelijk het met een koppel waarvan de helft probeert te stoppen met roken, terwijl de ander onder zijn/haar neus rustig verdersleurt aan de tabakstaafjes.  Of A wil een rondje lopen en B vraagt poeslief: “Waarom blijven we niet gezellig met ons tweetjes wat tv kijken?” (keer op keer dan).

Ik heb het geluk een levensgazelle te hebben die openstaat voor bewust omgaan met die dingen, zonder daar extreem in te zijn (of voor wie mij fanatiek vindt: die even extreem is als mij ;-)).  Dat maakt het allemaal toch wel eenvoudiger.  Mocht dat in jouw situatie niet zo zijn, kan ik alleen maar aanraden: probeer het goede voorbeeld te geven, en met een beetje geluk wordt je partner geprikkeld om hetzelfde te doen.  Leg voldoende uit waarom je de dingen zo aanpakt en je wederhelft wordt misschien ook nieuwsgierig.

Kinderen

Heb je kinderen? Ik ga er vanuit dat zij niet bepalen wat er bij jullie op het bord komt.  Maar in welke mate betrek je hen bij het bewust omgaan met voeding? Ik ben ervan overtuigd dat, als je er nu bewuste et(t?)ertjes van maakt, je de basis legt voor goede voedingsgewoonten later.  Wij proberen daar aandacht aan te geven, zonder daar te ver in te willen gaan.  We kopen bv. nooit lightproducten voor de knullen, maar op de boterhammen ‘s avonds eten we wel eerst vlees en kaas, en dan pas choco en confituur.  Snoep en cola kan sporadisch, maar niet dagelijks.  Yoghurt, fruit, melk,… staan allemaal op het menu, er wordt voldoende water gedronken, en groentjes zijn onderdeel van een evenwichtige dag, ook al vinden ze dat vies of kaka.  Soms leggen we uit waarom.

Het doel is (niet) bereikt

Hurray, ik heb mijn doel bereikt!

Proficiat! Wees trots op je doorzettingsvermogen en wat je ermee hebt bereikt! En… Hoe moet het nu verder? Een tijdlang hield je je voedingsdagboek bij, misschien woog je zelfs af wat je “mocht” eten.  Als je dat nog niet deed, is het tijd om dat allemaal los te laten.  Je doel wordt nu eerder: hoe behoud ik mijn gewicht?  Dat vraagt een nieuwe ingesteldheid, want er zit een zekere verleiding in het blijven doorgaan en de controle die daar klaarblijkelijk mee gepaard gaat.  Ik vermoed dat een deel van de oorzaak van anorexia daaraan gerelateerd is: wie vroeger aan de mollige kant was en begint af te vallen, krijgt complimenten en opmerkingen rond de veranderingen, dat voelt goed, je valt nog wat af, meer mensen merken het op, het zelfvertrouwen groeit, nog wat extra afvallen,… Ben je daar gevoelig aan? Houd dan steeds een vinger aan de versmalde pols!

Waarschijnlijk is je eetgedrag ondertussen ook veranderd en heb je een idee van porties en de energie die ze bevatten.  Ik doe het nu zo dat ik rond 72kg probeer te balanceren: in de praktijk ben ik in het weekend wat uitbundiger in eten en drinken, en stabiliseert dat weer wat tijdens de werkweek.  De teugels mogen losser, zolang de naald rond hetzelfde getal blijft fluctueren.

Help, ik ben het zat!

Je doel is niet bereikt, maar je houdt het niet langer vol om streng te zijn voor jezelf? Jammer! En begrijpelijk! Misschien is het niet het goede moment voor je om hier teveel mee bezig te zijn?  Misschien verwachtte je er te snel teveel van?  Wat ook de reden moge zijn, gun jezelf een pauze.  Als het even kan, geef je niet over aan het andere uiterste (veel beginnen eten), maar probeer een tijdlang gewoon je huidige gewicht te houden, tot je voelt dat de omstandigheden gunstiger zijn om een trapje lager te gaan op de gewichtscurve.

Author: Martin Vereecken

Share This Post On

2 Comments

  1. Goedemorgen Martin,

    Vraag me niet hoe ik op je blog ben gekomen, het zal wel via een afgeluisterd gesprek of zo geweest zijn.
    Bij mij is je ‘doel’ alvast bereikt. Langzaam, week na week, keek ik meer uit naar wat je te vertellen had. Misschien is het wel tijd om een beetje verandering in mijn leefpatroon te brengen dacht ik. Neerploffen voor de flatscreen gebeurt al bewuster, die laatste 5 pinten na middernacht zijn niet meer zo evident. Heb me nu ook ingeschreven in een programma om mijn body & soul voor te bereiden om in september een 3-tal dagen cols te gaan beklimmen.
    Ik wil je alvast bedanken om mij die trigger te geven….. nu nog mijn echtgenote ;-)
    Mvg, J.

    Post a Reply
    • Dag Jean,

      Bedankt voor je reactie! Ik ben blij dat het veranderingen teweegbrengt in je leefpatroon, want ergens hoop ik natuurlijk dat al dat geschrijf toch wat invloed heeft :-). Succes met de volgende stappen, en succes met het meekrijgen van de partner :-).

      Groeten,
      Martin

      Post a Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

+ 29 = 31

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>