Is het ook druk in je bovenkamer?

Voelt de binnenkant van je hoofd soms ook als een boterkoek met veel te veel rozijnen? Passeert er op elk ogenblik van de dag vaak een niet aflatende stroom van gedachtenflarden? Is er bij momenten zoveel ruis, dat die je weghoudt van waar je eigenlijk probeert mee bezig te zijn? Is hier en nu aanwezig zijn soms zo’n opdracht, omdat de gedachten vooruitlopen naar straks of weglopen naar elders?

Die opgezwollen walnoot die ons onderscheidt van de beestjes is tegelijk een zegen en een vloek. Uit de grijze pudding kan immense schoonheid en creativiteit  voortblubberen, en datzelfde weekdier kan ons met zijn friemelende tentakels slapeloze nachten bezorgen. Wat friemelt er dan zoal? We denken aan werk (“Dat moest al af zijn, maar dat ander kwam er tussen!”), gezondheid (“Ik moet meer water drinken!”), kinderen (“Ik moet de agenda nog nakijken!”), relatie (“Valentijn komt eraan!”), sport (“Ik moet nog oefeningetjes doen vandaag!”), eten (“De melk is op!”), boeken (“Dringend voortlezen in dat boek!”), tv (“Een nieuwe, goede serie! Ik moet die opnemen!”), klussen (“Rekken ineenknutselen!”), shoppen (“Solden!”), tandarts (“Afspraak maken!”),…. Ik noem maar iets. Er zit een bol men-moet-wol in ons hoofd en elk draadje is een gedachte aan iets dat we nog zouden moeten doen.

Het zou al helpen als we die moetens mooier inkleden en verpakken als uitdaging, want “moeten” hoort onze geest niet graag. Daarmee is het probleem nog niet van de baan, eh, de challenge nog niet gecounterd. Meditatie dan maar? In het beste geval leert men de gedachtenaapjes die passeren te relativeren tot simpelweg “het zijn maar aapjes die elk om beurt hun streken komen demonstreren”; eens je je dat realiseert komen en gaan ze gewoon. De minder geoefende geest kan zich tijdens een meditatie onder een groep krijsende chimpansees wanen. Na afloop zijn de apen sowieso niet weg, alleen wat verstomd misschien.

Getting Things Done

Een paar jaar geleden las ik over Getting Things Done, en mijn hersentjes sprongen op van enthousiasme bij zoveel beloofde lichtheid die dat teweegbracht! Ik ga hier het internet niet overtypen: Google is je vriend om de GTD-principes op te zoeken. Ik paste de principes in de eerste plaats toe op het werk: voor een paar weken kwam ik terecht in een nirvana van overzichtelijkheid en rust, en een lege inbox was haalbaar! Alles werd een taak om direct of op een tijdstip in de toekomst te doen of om te delegeren, en zelfs het “wachten op” was een taak die niet vergeten werd.  Of het was informatie die ik ergens stockeerde. Niets slipte door de mazen, en wat moest gebeuren, diende zich aan op het moment dat het moest gebeuren, als ik er klaar voor moest zijn. Alleen al het verzamelen van taken bracht rust: alsof ik de spaghettislierten in mijn hoofd er langs mijn vingers naar buiten dreef. Een klein nadeeltje wel: elke dag kroop er best wat tijd in het verwerken en organiseren van die taken, een beetje onderhoud in ruil voor rust in het hoofdkwartier. Bleek daar toch wel het schoentje te knellen? Ik was kaf, geen koren bij de dagelijkse opkuis. Het terugkerende offer aan de Getting-god kon ik niet opbrengen, een kalf per dag was teveel.  En dan gebeurt, wat zo vaak gebeurt in zo’n geval: het ingevoerde systeem verwatert… R.I.P. GTD?

Eigenaardig genoeg is het niet altijd at office dat self management het zwaarst weegt: soms ben ik met één specifiek project bezig en dan is focus houden a piece of cake (als het project boeiend is uiteraard). Soms is het pas thuis dat de hel losbarst in het kopje, of in het weekend, als de werkfocus wegvalt. Alweer vreugde en enthousiasme toen in op Mac Things vond. Wat een mooi stukje speelgoed om mijn taakjes in bij te houden! Dus: sterk gestart als vanouds, dan slabakken, dan een heropleving als Things ook werd uitgebracht op iPhone: alle Mactaakjes en de iPhonetaakjes werden netjes in een gemeenschappelijk lijstje gezet! Achter het stuur en er steekt een toedoetje over in je kerncentrale? Geen nood! Direct in die iPhone planten! Mijn inbox (bucket) vulde zich in 1-2-3, maar het ging alweer vrij snel mis in de verdere opvolging. De inbox bleef wel in gebruik, maar dan als een losse, onoverzichtelijke lijst van taken en taakjes. Alles even belangrijk, alles even dringend. Things begon wat te verschuiven van het eerste scherm op mijn telefoon naar het scherm “niet om weg te doen zo direct, maar ik gebruik dat toch niet zo vaak”.

Het was dan ook niet omdat ik stopte met Thingen, dat mijn hoofd nu op magische wijze rust had gevonden. Het kwebbelen van de toedoetjes ging maar door. Things bleek te complex om dagelijks te gebruiken. Dan maar de ganse app-alogus beginnen doorzoeken naar het spul dat beter bij me past. Zoek maar op: Astrid, Any.DO, Orchestra, Wunderlist, Pocket Lists: allemaal zijn ze de revue gepasseerd en te licht (of vaker nog: te zwaar) bevonden voor wat ik nodig heb.

Clear

Clear was geen liefde op het eerste zicht: het waren de lovende reviews die me in de armen (of pixels) van deze app dreven. Maar eens ik er begon mee te spelen, was ik op slag verliefd: Clear is het summum van eenvoud. Denk je aan iets wat moet gebeuren? Je gooit het in de lijst! Is er iets dringend? Je sleept het naar boven in de lijst! Kan iets wachten? Je sleept het naar onderen? Is iets afgewerkt? Je veegt het naar rechts!

clear-ipad-app-screenshotTijdens de wittebroodsweken swipete en pullde ik dat het een lust was en mijn toekomstig levenspad werd uitgetekend in rode balkjes. Dat ging goed voor een tijdje, maar… de lijst zwol aan en met het groeien verloor ik ook het overzicht! Zelfs het over en weer schuiven van de toedoetjes vroeg een zekere mate van zelfdiscipline en uiteindelijk werden alleen nog de rode (“dringende”) puntjes over en weer geschoven, die waarvoor je niet moet scrollen. Ben je een toedoetje dat onderaan de lijst terechtkomt, dan heb je pech: doom is over you, want je wordt nooooooit gedaan! (demonisch gelach) En de liefde verminderde…

Swipes

IMG_0330Toen botste ik op Swipes: great looks to start with, maar, zo bleek snel, een genot om mee te werken! Wat maakt Swipes zo formidable dat ik het alle Mia’s zou toekennen? Ik probeer het in woorden te knijpen, maar als je een iPhone hebt: pleur de app binnen en fladder er wat in rond: het wordt je direct duidelijk. Enfin, zo werkte het bij mij :-). De app is gratis, dus proeven kost geen geld. Er is ook een betalende versie (op maandbasis), maar de extra functies die die biedt, zijn voor mij niet interessant genoeg.

Swipes is even simpel als Clear, maar met een pak extra spierballen onder de motorkap, terwijl er niet aan gebruiksgemak wordt ingeboet.

Taken ingeven

Er staat een dikke “+” op het scherm, wat simpel gokwerk doet vermoeden dat je daarmee een nieuwe taak ingeeft. Wat aardig is hierbij, is de “Volgende” toets: op die manier kan je snelsnel een serietje todo’s binnenscheppen.

Taken plannen

IMG_0328Hier begint Swipes te shinen. Veeg een taak naar rechts en hij is completed (en verdwijnt uit de lijst). Veeg de taak naar links en je kan hem plannen. En dat gebeurt niet met omslachtige datum- en tijdkeuzes, maar met intuïtieve keuzes, zoals “beetje later vandaag”, “vanavond” of “ik doe het morrrrgen!”. Je veegt ze simpelweg naar een licht doordachte toekomst! Van zodra je dat doet, verdwijnt de taak uit de lijst van todo’s waar je je hoofdje nu moet over breken.  Die komt er later weer vanzelf bij als het moment is aangebroken. Wat overblijft, zijn taken voor het nu. Zen.

Repetitieve takenIMG_0329

Zijn er taakjes die vaak opnieuw de revue moeten passeren? Dat kan! Dagelijks, wekelijks, maandelijks, jaarlijks, of zelfs “elke dag van de werkweek”! Vandaag weggeswiped, morgen steekt hij weer het kopje op!

IMG_0331Tags

Je kan ook, en alweer met een ongekend gebruiksgemak, tags toekennen aan een taak. Tags zijn een soort categorieën: als je het wat slim aanpakt, gebruik je categorieën als: home (dingen die je thuis kan doen), computer (dingen die je achter een computer kan doen), telephone, shopping,… zodat je daar desgewenst kan op filteren, stijl: “Ik wil nu eens een reeks telefoontjes plegen zie!”

De rest

Net zoals in Clear kunnen taken naar boven en beneden worden geschoven, maar met het bijkomend voordeel dat alleen de taken van nu zichtbaar zijn, dus dat lijstje is sowieso korter.  Bovendien kan je taken als belangrijk markeren, door er een dubbele stip voor te plaatsen.

Free your mind

Wat werkt en wat niet werkt, is een kwestie van persoonlijke smaak. Swipes werkt voor mij alleszins, en wérkt ook voor mij, zodat ik mijn hoofd kan leegmaken voor andere, belangrijker gedachten.  Of vooral: voor de lighter things of life!

Author: Martin Vereecken

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

− 2 = 3

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>