Je eigen energiegel maken? Probeer eens deze nectar!

Van zodra je langer dan 2u sport, zou je moeten nadenken over het aanvullen van je energievoorraden. Vooral op wedstrijden zorgt die eigen bevoorrading onderweg voor de extra punch die je nodig hebt. Als je ooit tegen een muurtje aanliep tijdens een training of wedstrijd, zou dat simpelweg kunnen te maken hebben met een uitgeputte glycogeenvoorraad. Is er bevoorrading op de wedstrijd? Ga er niet vanuit dat dit voldoende is; een handvol rozijnen en een banaan gaan je batterijen niet volledig kunnen opladen!

Gelukkig hebben handige luitjes met een commerciële neus dat ingezien en daardoor bestaat een ganse waaier aan gels, koeken en snoepen in alle mogelijke vormen en maten, van ultravloeibaar over dikke smurrie naar keihard. Wat al die spulletjes gemeen hebben, is dat ze rijk zijn aan koolhydraten. Het is onbegonnen werk om dat op te sommen en een “ideaal” bestaat niet: wil je voedsel voor onderweg, dan zal je zelf een aantal varianten moeten uitproberen in een training en zien hoe die bevallen. De een heeft vast voedsel nodig, de andere liefst supervloeibare gels. Er blijft al eens iets op de maag liggen ook, net daarom dat je best proefdraait in een training, dan zijn de gevolgen nog behapbaar (letterlijk).

Hoeveel koolhydraten heb je nodig onderweg? Als vuistregel geldt: tussen 20 en 60g per uur. Minder dan 20g heeft geen effect, meer dan 60g kan je lichaam niet verwerken, waardoor je maag en darmen onnodig zwaarder worden belast. Het aantal gram koolhydraten staats steeds vermeld op de verpakking. Voor bv een snelle marathon neem ik 1 gel per half uur in (+:- 20g/stuk), gecombineerd met energiedrank.  Loop ik een lange trail, dan wacht ik iets langer met het innemen van een gel (45min tot 1u). Die gels gaan na verloop van tijd namelijk ook vervelen. Zeker tijdens trails, probeer ik de gels te combineren met vast voedsel op de bevoorradingsposten, of ik krijg het gevoel dat mijn maag samenkleeft.

Waar ik heel tevreden over ben, zijn de Super Liquid Gels van Born:

  • Ze zijn hypervloeibaar, waardoor je bij inname geen extra water moet drinken (sommige gels zijn dikker, en kunnen alleen met water worden ingenomen, koeken zijn heel droog en vragen ook om water).
  • Ze komen in smaakjes “appel” en “lemoen”, wat ze niet te zoet maakt. Daardoor kan ik ze gedurende een langere tijd verdragen.

Wat ik minder apprecieer in de Borns:

  • De mottige verpakking: het openscheuren gaat vrij gemakkelijk, maar ze gaan ook nogal snel aan het lekken, waardoor al je gear onder een suikerlaagje komt te liggen.
  • De kostprijs-: ruim 2 euro per stuk. Tijdens een marathon kom je al gauw aan een 15 euro, tijdens een ultraloop komt daar nog een schep bij…
  • De afval: gels zijn verpakkingsintensief, elke portie brengt relatief veel afval met zich mee. Helaas vinden we dat afval nog te vaak terug op de looppaden (wat ik onbegrijpelijk vind: men wil genieten van de natuur, maar tegelijk maakt men er een zootje van?). Ben je iets milieubewuster, dan begint de sukkel met het al lopend opbergen van de kleverige verpakkingen…

Het kan dus goedkoper én er zijn misschien gemakkelijker manieren om de gels mee te nemen…

In de trail La Bouillonnante heb ik voor het eerst mijn eigen gel geprobeerd. Het recept had ik van mudsweattrails.nl en ziet er als volgt uit:

  • 33% rijstsiroop
  • 33% algavesiroop
  • 33% citroensap

Ik moest even zoeken om die exotische siroopjes te vinden, maar ik vond die tenslotte in de Delhaize. Kostprijs van de 3 flessen samen: 10€.  Geschikt voor 1l pure energie!

Gel ingrediënten

Voor mijn trail wil ik een halve liter van mijn eigen nectar produceren, het equivalent van een 8-9 gels. Hop, alles in een pot, en roeren maar!

Gelmix

Bij een eerste proefje valt de smaak best mee: het citroensap neutraliseert de zoete siroopsmaak.

Salomon softflask met gel

Hoe bevalt de gel?

Op naar het echte werk! Tijdens de trail nip ik voor het eerst van mijn nectar: wat direct opvalt, is toch wel de zoete smaak. Blijkbaar kan het citroensap de zoete smaak toch niet zo goed neutraliseren bij inname van een grote gulp siroop. De smurrie kriebelt ook in de keel, en verplicht me van nadien steeds water te drinken. Wat mij betreft qua smaak dus geen pareltje, maar het moet gezegd: ik heb de halve liter braafjes geconsumeerd gedurende de trail en had geen last van maag of buik. Bovendien zat het prima met mijn energieniveau (moeilijk te zeggen of de gel hiervoor in zijn eentje verantwoordelijk is natuurlijk)! Ook de softflask is een succes in gebruik, en ik arriveer aan de finish met een minimum aan plakkerigheid en zonder dat ik onderweg mijn afval in mijn spullen heb moeten wegstoppen!

Conclusie: een interessant experiment, en het proberen waard (misschien ga jij anders om met de smaak?).  Wil je een goedkoop alternatief voor de commerciële sportgels, overweeg misschien dit mengseltje eens. Ik ga alleszins in een volgende trail de experimenten verder uitbreiden!

Author: Martin Vereecken

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

+ 45 = 46

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>