Trailschoenen

Een veelgehoorde vraag bij de startende trailloper: “Heb ik trailschoenen nodig? Zo ja, dewelke?”.  De antwoorden: “Ja, op den duur wel!” en “Geen flauw benul, passeer eens in je loopschoenwinkel!”.  Dat is kort samengevat wat er hieronder zal te lezen zijn.  Heb je zeeën van tijd of geloof je ‘t niet, lees dan vooral verder.

Ik kan er namelijk wel iets over vertellen, maar ik ben geen trailschoenspecialist en geen verkoper.  Ik heb al meerdere paren gedragen, ik heb al van diverse types ondergrond mogen proeven (soms letterlijk) en ik heb er al wat over gelezen, maar vraag me niet welk merk en type je nodig hebt.  Mijn laatste voethulsjes zijn Saucony’s, maar het type ben ik al vergeten van zodra ik de winkel buitenkom.  Het merk onthoud ik, omdat het er duidelijk leesbaar opstaat.  Mochten er dus onnozelheden staan in mijn uitleg (of eerder: onjuistheden), tik me gerust op de vingers of tegen mijn kop.  Of vergeef het me: het internet staat vol met zever, dus er is best nog wel wat plaats voor meer.

Trailschoenen lijken op de loopschoenen waar je wekelijks asfalt mee betrappelt, maar ze zijn aangepast en verstevigt, zodat ze bruikbaar zijn over berg en dal, door bos en hei.  Een beetje zoals een koersfiets gemaakt is voor de weg, en een mountain bike voor alles ernaast.  Had Frodo destijds trailschoenen gedragen op weg naar Mordor, i.p.v. de tocht af te leggen op zijn blote voeten (met van die walgelijk harige tenen), dan had hij waarschijnlijk niet zo gezeurd hoe zwaar het allemaal wel is, die ring dragen.  Peter Jackson had wellicht ook geen drie lange films nodig gehad om zijn verhaal te doen; een kortfilm over een hardlopende Frodo die gezwind dat stuk ongeluk de vulkaan in kiepert om daarna vlot afdalend zijn hobbitvriendjes tegemoet te hollen.

Trailschoenen versus de standaard loopschoenen

Wat maakt een trailschoen de mountainbike van het rennen?

Grip

“Betere grip!”, wordt er enthousiast in koor gebruld, want dat weet je of kan je raden.  De zool van de schoen heeft effectief meer profiel, zodat de schoen zich kan vastklauwen in de modder.  Sommige trailschoenrassen dragen heuse noppen op de zolen.  Meer profiel is daarom niet per definitie beter, want op een hardere ondergrond kan dat zelfs een nadeel worden.  Wie al eens zijn profielrijke trailvoetvriendjes heeft meegenomen in de Gentse binnenstad, weet hoe glibberig die kunnen worden op een kinderkopjesplein.

Stabiliteit/flexibiliteit

Als tot nu toe asfalt altijd netjes platgerold onder je voeten voortbewoog en als de grootste oneffenheid de scheve tegels in de bocht rond de Watersportbaan waren, dan staat je nog een verrassing te wachten.  Trail, mijn beste, is in de natuur, en zoals we van de natuur gewend zijn: die volgt zijn eigen grillige vormen.  De enkels en pezen worden bijgevolg een stuk zwaarder belast (zo is bv. ook de kans op het omslaan van een voet groter).  Tegelijk moet de zool ook flexibel zijn, want je voeten moeten zich als een pannenkoek over het oneffen terrein kunnen plooien, wil je voldoende controle behouden.

De dempende werking van de zool wordt wat minder belangrijk, maar die mag toch ook niet helemaal worden weggecijferd: bij kilometerslange afdalingen op een rotsige ondergrond, zullen je voeten je dankbaar zijn.

Bovenwerk

Het bovenwerk van de gemiddelde loopschoen is niet veel soeps: het dient vooral om de blitse kleuren vast te houden en het zweet wat ademruimte te geven.  Menig grote teen heeft zich al door de bovenhuid van de schoen geboord, nog voor het verstrijken van alle levenskilometers.  Bij trailschoenen is dat wel even anders: het bovenwerk is steviger en de neus van de schoen is versterkt ter bescherming tegen stoten (boomwortels, stenen, koeien,…).

Er bestaan twee soorten bovenwerk: waterdicht (gore-tex) en ademend.  Waterdichte schoenen houden de natuursappen gemakkelijker buiten.  Ik las ook al dat die bijgevolg ook geschikt zijn om zand buiten te houden. Nadeel: eens het water toch een weg heeft gevonden (en dat zal het ook), krijg je ‘t ook niet meer naar buiten.  Zompigheid alom voor de rest van de tocht dus.  Gore-tex kan een voordeel zijn in vochtige, koude omstandigheden.  De ademende variant zet dan weer de deur open voor alles wat vloeibaar is, maar even snel vindt het vocht weer zijn weg naar buiten.  Ademende schoenen zijn heel geschikt in warme omstandigheden, al dan niet droog, want de voeten worden voldoende geventileerd, waardoor je zweet de atmosfeer wordt ingelaten en blaren minder kans krijgen.

Gewicht

Die extra features komen met een prijs, maar wie nu al degelijke loopschoenen koopt, is het gewoon te vertoeven in de prijsruimte 100-150€.  Een andere prijs is extra gewicht: trailschoenen wegen doorgaans iets meer, om al die verstevigings- en comfortfoefjes mogelijk te maken.  Weet dat er ook steeds meer minimalistische trailschoenen op de markt komen, maar wees voorzichtig bij de aanschaf: vraag of dat minimalisme niet teveel ten koste van het comfort en de bescherming gaat.  Dat extra gewicht is overigens nogal relatief: bij trailwedstrijden is snelheid vaak van minder belang dan bij wegwedstrijden.

5 Kooptips

  1. Loop je je eerste trail? Misschien moet je niet direct naar de winkel hollen om een paar shiny new trailschoenen te kopen.  Wat als blijkt dat je schrik hebt van modder, bang bent dat er diertjes in die natuur zitten of je inwendige 4 x 4 niet terugvindt? De sportshop wordt daar heel vrolijk van, en jij staat met een paar loopschoenen die heel geschikt zijn om in de tuin te werken.  Maak liever je gewone loopschoenen eens vuil!
  2. Veel lopers schijnen te over- of onderproneren, dat is het verschijnsel waarbij onze voeten naar binnen of buiten hellen bij het hollen.  Bij trailschoenen is het minder van belang daarmee rekening te houden; de oneffenheden op onze tocht zorgen wel dat we toch niet zo vaak echt op vlakke, harde ondergrond landen.  Een neutrale schoen kan zelfs beter zijn dan een pronerende, voor de stabiliteit.
  3. Laat je in de winkel adviseren, maar weet dat de perfecte trailschoen niet bestaat.  Zelfs over de gehele afstand van één en dezelfde trail, varieert de ondergrond zo vaak, dat je nieuwe bliksems het ene moment gemaakt zijn voor dit terrein, terwijl je het volgende moment alweer vloekend wegglibbert op de achilleshiel van je schoen.
  4. Er bestaan all-the-way trailschoenen, zoals Salomon’s (een merk dat uit de bergen is neergedaald, zoals Mozes met zijn stenen tafelen), terwijl andere merken een carrière hebben opgebouwd op de weg, en nu de bergen gaan verkennen.  Denk aan Land Roover of Jeep t.o.v. de SUV’s van BMW. De traditionelere “weg”-merken zijn daardoor ook vaak geschikt om af en toe een loopje mee op de gewone weg te doen.  Zo kan je eens wisselen van loopschoenen. Die afwisseling is gezond voor de voeten: zij worden dan niet altijd op dezelfde manier belast.
  5. Bij lange trails gaan de voeten op den duur opzwellen: dat maakt het lopen pijnlijker (vooral bij afdalingen wordt de knelling voelbaar).  Aan te raden is om de trappers dan ook een maatje groter te kopen dan je normale schoenmaat.

Geniet van het modderstampen met je nieuwe voettuigen!

Author: Martin Vereecken

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

− 5 = 3

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>